Δικτά-τωρας

Ως δικτάτορας θα σταθώ
και θα κηρύξω την αέναη ισχύ των δακρύων
την παντοδυναμια της ύπτιας ψυχής
της παραδομένης στην άφατη μοίρα που προκαθόρισε τις

Οτι είναι απέραντος ο κόσμος τούτος
κι αν δάκρυ τον ποτίζει
μόνο έτσι κερδίζεται
-«τι λες καλέ;»
«τίποτα δε γνώρισες»-
γυάλινο των δακρύων το πέτασμα
μάτια που λυγίζουν και μάτια που αντέχουν το ντουνιά

η άβυσσος είναι εκεί -δυο δάχτυλα πιο πέρα-
εκεί που ολοκληρώνεται η διαφορική μανία του πιο μικρού εντόμου
Μαρίνα η άβυσσος, η αρμύρα Μαρίνα
και το λατρεμένο τίποτα επίσης
Μαρίνα κι αυτό

Η ευτελής διακύμανση, η τυπική ανομοιομορφία
το σύμπαν των αμελητέων διαφορών
όλο το έχει κι η ανορθογραφία των βρωτών
η γλυκιά πατρίδα της ανάλγητης ψυχής

Δεν οίδα, δεν οίδα, δεν είδες
μήτε βράχια, μήτε αρμύρα, μήτε Μαρίνα
παλιρροϊκός κι ατέρμονος ξανά και πάλι εδώ και πάλι
ενσκηπτω στη στιγμή φαλλός αει και πάλι εκεί κι εδώ
κόκκινο μπλε μαζί
και κόκκινο και μπλε διαχωρισμένα
αυτόνομα κι εύρυθμα ως όντα ως ξέχωρα και σαν αυθύπαρκτα
μια παρένθεση στο ρου τον ανέμελο της ανιστορίας
παρένθεση και λύγισες και πας κι εχάθης
κι έσβησες
απ’την αρχή του κόσμου ως εδώ ένα τίποτα
να προσκυνήσεις
και ν’αναλωθείς θυμίαμα του
εσύ κι εγώ
στο τώρα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: