Μαριονέτα

υπάρχει ένας τροπος να κρεμαστεί κανείς με νήματα από τον ουρανό
χέρια φτερά και γαλάζια προοπτική διασχίζοντας θάλασσες
μια μαριονέτα εσταυρωμένου γλάρου
άνοιξη στις στεριές μακριά εκεί που δεν είναι αρμύρα
αγλαή εκτείνεται στα πέρατα μια μεσόγειος θάλασσα
φτερά που αναπνέουν το φως
αίμα χτυπάει ρυθμικά τη λευκή εξάντληση
ερημία
ένα γήπεδο ανοιχτό στη δύση κι ο ήλιος βιαστικός μα τί;
σύννεφα, νύχτα, πάνω από το νερό και δεν υπάρχω
στα νήματα κρεμασμένο σώμα ανασαίνει
σκοτάδι κι υγρασία
ονειρεύομαι τις πικροδάφνες μια νύχτα στη λεωφόρο
γέρνοντας σε μια καμπύλη τροχιά ανάμνησης
ανάλγητη ασάφεια και βράχια βράχια βράχια
να φωλιάσουν όλα τ’άγρια πετούμενα
όσα πέρασαν τη θάλασσα ως εδώ
κι ονειρεύονται κάτι άγνωστα πλάσματα
σκιές και λάμψεις του νερού
παιχνίδια και τραγούδια για παραμυθένιους ωκεανούς

.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Μαριονέτα”

  1. andrea zax Says:

    «Έτσι πρέπει να ράβονται οι σχέσεις και οι εξαρτήσεις,
    με ελαφριές βελονιές
    για να μπορούν να ξηλώνονται εύκολα…»

    «Η αγάπη μες σε αυτό το πλάνο,
    ήταν του δρόμου οι πικροδάφνες
    Έμοιαζε να’ναι εκτός σχεδίου
    μα υπήρχε μες τη μυρωδιά…»

    Να προσέχεις μην πιαστούν τα φτερά σου, τα χέρια σου μέσα σε κανένα σύννεφο και μείνεις εκεί, έρμαιο παραδεισένιας αράχνης και τροφή του ουρανού…–>

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: